T.J. Kotze

Mabel was my kamermaat en toe ons haar en Johan se troue bywoon, het ek hom nie geken nie, maar gedink my kleurvolle, pragtige vriendin sou goed kies.

Dit was die jare voor selfone, ek het London toe getrek, Mabel het met ‘n familie begin, en ons het kontak verloor.

Jare later, met die hulp van ‘n snuffelende vriend het ek Mabel weer opgespoor. Dit was asof geen tyd verloop het nie, al was haar seuns nou reeds twee jong mans.

Johan het op ‘n manier my nommer op Mabel se foon gekry en agter haar rug het ons gekonkel dat hy haar by my huis sou verras met ‘n kuier wanneer hulle Kaap toe kom. Wat ‘n wonderlike gebaar.

Daarna op ‘n volgende besoek het ons ook die voorreg gehad om die twee seuns te ontmoet.

Johan was die wonderlikste man vir Mabel. As buitestaander was dit vir my duidelik soos daglig dat Mabel se vreugde ook syne was. Ek is dankbaar vir die wonderlike man wat hy vir my Roomie was.

Mag Johan in vrede rus.

Johan our boys remember you as a soccer coach to busy little boys. Who pulled grass during a game and eventually participated in the game.

Louis and I know you as a wonderful husband to Mabel, present father to Duan and Kevin and caring friend to Louis. Your loved the freedom of riding you KTM.

You will be missed. All our love Louis, Michelle, Kyle, Avril, Megan,
Francious and Kylen

Liefste Mabel en seuns
Ek en JK het saam gewerk by Absa, baie jare terug. Seuns was nog klein, julle het eendag saam met hom werk toe gekom, Broadcast house, hy het julle gesoek toe kry ons julle 2 wat soos apies hang aan pype (op d dak). Hy het klam gelag en jul op n manier afgekry.
Al het ons paaie by Absa geskei het ons kontak gehou. Ek het in Junie met hom gepraat, hy wou n crash course in project management he.
JK, jy was n karakter, n liewe karakter. Onthou jy jou Vrystaat Cheetah vlag 😀
Mabel, ons het een keer by Anneke se 40ste birthday ontmoet, jare terug. JK het so mooi van jou gepraat, met lof.
Dink aan julle!
Baie liefde Mari

I met Johan way back in 2003 when we worked together at UniBank, a division of Absa Bank. We immediately hit it off, and over the years we became very good friends.
Johan was probably one of the best technical minds I have ever met. What made him so special was his ability to “dumb complex IT systems down” so that doff people like me could actually understand them 😊. He had an incredible way of making complicated things seem simple.
We shared some memorable adventures over the years, but one of the most memorable was our trip to visit Gerrit in Mozambique. If I remember correctly, it was a rather quick and impromptu arrangement. Johan, their Dad and a few friends all crammed into the bakkie, bike on the trailer, and off we went. Looking back, those are the kinds of adventures and memories that you realise become truly precious with time.
Johan was always ready to help, and of course, he had that very unique sense of humour. He was one of those people who could always find a way to make you laugh, even when things weren't going quite according to plan.
The boys were his absolute pride and joy, and during our regular coffee and lunch catch-ups I would invariably get the latest updates. Duan, the brilliant young mechanic, and Kevin, plying his trade in the US. It was clear how immensely proud he was of both of them.
Professionally, I will always remember Johan for his willingness to go the extra mile. He had an incredible ability to put the customer first, regardless of the system, process or challenge we were working on. He cared about getting things right and, more importantly, about the impact on the end user.
As a friend, I will remember him as someone who was always willing to listen, always ready with a wisecrack to diffuse a situation, and always there when I needed help, advice or simply someone to talk to.
I am certainly going to miss my friend. I will miss the chats, the humour, WhatsApp chirps, the advice and, most of all, simply knowing that Johan was there.
I can only hope that, with time, the wonderful memories you have of him will bring some comfort and healing to Mabel and the boys.
Rest well, my friend. You will be greatly missed.

Aan ons spesiale vriend, mentor en sommer net 'n ongelooflike goeie mens, Johan.

Ons eerste ontmoeting met Johan was jare gelede by Nupay, en van daardie dag af het hy 'n onuitwisbare merk op ons lewens gelaat. Hy het daardie droë, bitter skerp sin vir humor gehad wat jou onverwags laat lag het, maar ook die vermoë om op die regte oomblik die regte ding te sê. Wat egter die meeste uitgestaan het, was sy respek vir mense, sy onwrikbare lojaliteit, en die opregte liefde wat hy vir sy familie, vriende en kollegas gehad het.

Ons gaan veral sy onbeplande kuiertjies mis. Daardie laat Saterdagmiddae of Sondagoggende wanneer hy net sy gesig kom wys het, sonder enige groot planne of verwagtinge. Net Johan wat kom inloer het, gesels het, gelag het, en weer aanbeweeg het. Dit was deel van wie hy was.
Ons harte is swaar dat ons nooit die braaikuier kon hou wat ons belowe het nie. Dit sal altyd 'n klein stukkie spyt bly. Maar wat ons wel belowe, is dat ons daardie belofte sal nakom saam met Mabel en die seuns, soos Johan dit sou wou gehad het.

Johan en Charl het 'n besondere liefde vir motorfietse gedeel. Trouens, dit was deur Johan se invloed en aansteeklike entoesiasme dat Charl uiteindelik sy eerste KTM-offroad motorfiets gekoop het. Die stories, die raad en die gedeelde passie sal vir altyd deel bly van die herinneringe wat ons koester.

Ons het baie van die lewe se belangrikste mylpale saam beleef. Johan en Mabel was van die eerste vriende wat ons genooi het om ons troudag met ons te deel. Hulle was daar tydens een van die seerste tye in ons lewe, met die verlies van ons eerste baba, en hulle was ook daar om saam met ons die ongelooflike vreugde van Ruan se geboorte te vier.
Soos dit dikwels gebeur, het die lewe besig geraak. Verpligtinge het opgehoop, dae het maande geword en maande het jare geword. Ons het minder kontak gehad as wat ons sou wou hê. Maar nie een keer was Johan, Mabel en die seuns ooit uit ons gedagtes of ons gebede nie. Ware vriendskap word nie gemeet aan hoe gereeld jy mekaar sien nie, maar aan die plek wat iemand vir altyd in jou hart behou.

Johan laat 'n leemte wat nooit gevul sal word nie, maar hy laat ook iets veel groter na: ongelooflike herinneringe, lesse oor lojaliteit, respek en menswees, en die voorreg om hom 'n vriend te kon noem.

Dankie, Johan, vir jou vriendskap, jou wysheid, jou humor en jou hart. Ons sal jou mis, maar ons sal jou nooit vergeet nie.
Rus sag, ons dierbare Vriend.

Charl, Madelein & Ruan (Die Kleinhanse)

Nadat hy aan my gelê het om van die BMW ontslae te raak en oor te kom na die 'dark side', het ek uit eindelik 'n 1090 gaan toets ry. Dit was toe verby met my.. ek was toe onmiddellik net so gepla met oranje soos hy en koop toe n nuwe 1290...
Johan het natuurlik seker gemaak hy gaan by die bike shop verby en stuur vir my 'n foto waar hy op my nuwe bike sit - wat ek nog nie eers gekry het nie. 😀 So hy was eerste op 'Seun'.

Op 'n ander dag besluit ons om vir die naweek na Botswana te gaan en die Toyota 1000 rally te gaan kyk. Bikes gelaai, koelbokse vol en daar gaan ons. Op die grens kom ons agter een van ons het 'n paspoort vergeet!
Ons gaan toe maar na die naaste vakansie oord waar ons kan bike ry (Mafikeng) en maak toe sommer n lekker kuier van dit! Duan het self lekker gekuier. 😀

Ek hoop daar is oranje waar hy nou is, maar indien nie, is ek seker hy gaan dit bring en die beste maak van dit.

Gaan jou mis ou tjom. 😞

This beautiful man loved practical jokes……. He surprised me one birthday in Umhlanga while I was sitting in a restaurant and got the waitress to hand me a bottle of mampoer then appeared at the table where we shared a tearful moment together. That’s the man he was - considerate, full of love, and always there in the little moments of life….. in the thick of it not being content to sit on the sidelines. Miss you my mate.

Grumpy as they come, and respected by everyone anyway. He never softened his opinions, but you always knew he had your back. Rest easy, old man. It'll be a lot quieter without you.

JK was a very dear friend and we often shared a laugh or a complaint about work and life. My load has been heavy recently and JK knew that and was always ready with some words of encouragement and a hug to make me feel better and halve my sadness.

When ever he biked in the Freestate I would get random photos of koppies around our farm reminding me of home.

I walk past his desk daily and have to pause now to remind myself how precious life is because he is no longer there in person but I still hear him asking me if my car is broken because I run so much, so between my sadness and sorrow for loosing a friend I smile with fond memories.

Rest my friend
You were so loved
I hope you knew it

Johan ons het darem baie braaivleis saam geeet jong.
Lekker gekuier, gesels gelag. Selfs karretjies met Klein Henrico gespeel.
Die beste en snaakste memories was daai Francois van Coke konsert. Jy is een awesome mens Johan ; Gaan jou mis.

Always had a joke in his back pocket and always a good sport. JK = jong kind

"Thank you for all the knowledge, guidance and kindness you shared. I learnt so much from you and will always be grateful. Rest in peace,JK."